Ik ben blij dat mijn familie nu weet hoe ik in elkaar zit › MEE Drenthe

Ik ben blij dat mijn familie nu weet hoe ik in elkaar zit

Paul, 55 jaar, cliënt van MEE

Paul bereikt een dieptepunt wanneer hij uit nieuwsgierigheid vorig jaar verdovende middelen uit probeert. Dit had een verkeerde uitwerking op Paul, hij raakte bewusteloos en werd na twee dagen in zijn huis gevonden. Dit is voor zowel Paul als zijn familie een keerpunt.  

“Ik was nieuwsgierig en wilde eens verdovende middelen proberen. Ik kon de gevolgen op dat moment niet overzien. Ik dacht dat het onschuldig was, totdat ik ‘out’ ging”, vertelt Paul. Na twee dagen vond zijn zus hem thuis. Niet alleen schrok ze van Paul die ze aantrof, maar ook van de enorme hoeveelheid spullen die aanwezig zijn in zijn woning. Ze kon met moeite door de voordeur het huis binnen. Dit was een reden om de hulp van MEE in te schakelen, hier moest iets gebeuren. 

Openheid aan de familie

Broer Michel is al enige tijd op de hoogte van de situatie en probeert steeds te helpen, maar Paul staat niet open voor hulp en houdt iedereen buiten de deur. Zijn andere broers en zussen willen op een gegeven moment ook niet meer helpen, want dit is al vaker gebeurd.

De MEE-consulent stelt voor om de familie van Paul te betrekken bij de gesprekken die ze voeren. Middels Sociale Netwerk Versterking worden het netwerk en de hulpvragen van Paul in kaart gebracht. Paul heeft hier een dubbel gevoel bij. “Ik had een enorme last van schaamte. Niemand wist dat ik zoveel spullen thuis had staan en dat de situatie zo erg was. Ik gooide nooit iets weg en liet alles opstapelen, totdat ik zelfs niet meer door de voordeur kon. Ik zat soms dagen binnen. Achteraf ben ik blij dat mijn familie nu weet hoe ik in elkaar zit. We hebben veel uit kunnen spreken en ze weten nu ook beter wat autisme is. Er is meer begrip.” 

De familie besluit om Paul te helpen en met elkaar ruimen ze zijn huis op. “Ik doe dit voornamelijk voor mijn moeder. Ik heb een goede band met haar. Ze is bijna 90 en ik wil graag dat ze nog een keer op bezoek komt”, aldus Paul.

De toekomst

Stapje voor stapje krijgt Paul zijn leven weer op de rit. Zijn hele flat is onder handen genomen en opgeknapt. Hij gaat iedere dag met plezier naar zijn werk. Pas sinds een paar jaar heeft Paul de diagnose Asperger gekregen. “Ik heb weleens eerder een test gedaan, maar ze konden het nooit hard maken of ik nu wel of geen vorm van autisme heb. Het is fijn om nu te weten wat er aan de hand is. Ik zie de toekomst weer zonnig in.”